De intensiteit van Mylo

Afgelopen zaterdag zijn we met Mylo naar de Cliniclowns theatertoer geweest. Het heette: Reis door zintuigenrijk.
Het is allemaal heel mooi opgezet en heel leuk gedaan. Je wordt letterlijk meegenomen op reis door je zintuigen. Alleen was het voor Mylo te afstandelijk opgezet. Dan bedoel ik dat het meer kijken was dan doen. En Mylo volgt het dan niet. Misschien is hij nog te jong nog. Hij heeft meer aan 1 op 1 dingen doen, of laat hem zelf zijn gang gaan en aan dingen ‘voelen’ Maar het was in ieder geval weer een dagje uit en dat is voor Mylo al heel leuk. Hij houd ervan om met ons de deur uit te gaan.
Was het voor Mylo niet zo zinvol, voor mij des te meer. Ik kreeg flink een klap te verwerken omdat ik voor het eerst zoveel gehandicapte kinderen bij elkaar zag. Ik keek zo eens rond en ineens drong tot me door dat we ‘erbij’ horen. Dat maakte het ineens heel echt en heel hard. Dus voor mij was het hele avontuur een reis door al mijn emoties. Tranen konden niet bedwongen worden en hadden de vrije loop. Maar dat geeft niet. Daar begrijpen ze je en kijkt niemand gek op. Mylo had het ook in de gaten, die gaf me extra aandacht. Wat een schat is het ook! Ik weet zeker dat hij meer diepgang heeft dan voor mogelijk wordt gehouden. Keer op keer, zelfs bijna dagelijks, doet hij ons versteld staan.
Zoals vandaag dat hij ‘ineens’ doorheeft dat het slaan op het water in bad een heleboel gespetter geeft. Wat een lol had hij! En wij ook! (voor mij telefonisch, want onderweg naar huis)

Dit soort kleine mijlpalen maken ons leven intens. Intens van vreugde en intens van verdriet.
Twee emoties die hand in hand gaan.

Mylo is 1 jaar!

Afgelopen zondag hebben we de eerste verjaardag van Mylo gevierd. Wat een mijlpaal, en voor ons een hele belangrijke dag. Bijna alle emoties die je kunt verzinnen zijn wel langsgekomen.

Mylo 1 jaar

Het was behoorlijk druk. Zoveel mensen hebben we nog nooit in huis gehad. En een hoop kids bij elkaar. Maar wel gezellig. De taart wist Mylo ook wel raad mee, hoewel hij hem meer van zijn bord gooide dan in zijn mond stopte.

Hieronder een link naar de foto’s

Beeldverslag

Mylo foto update

Dit weekend heb ik wel weer een hoop leuke foto’s van Mylo kunnen maken. En als je eenmaal begint kan je wel door blijven gaan.

Mylo foto’s

Ik heb de laatste tijd veel te weinig foto’s gemaakt van Mylo.
Dus afgelopen zondag weer eens even de camera erbij gepakt. Het is wel leuk om te zien dat hij steeds meer gezichtsuitdrukkingen heeft en dat hij ook grapjes gaat maken. Dus straks ben ik niet meer de leukste thuis, of nu eigenlijk al niet meer…

Met Mylo in de sneeuw

Wat een bizar mooi weer hadden we he. Ik begreep dat het in 1979 voor het laatst zo heftig was met de sneeuw. Ja, ik weet het nog goed… hahaha.
We konden deze dag natuurlijk niet voorbij laten gaan zonder Mylo mee naar buiten te nemen. Hij vond het wel wat al dat sneeuw, maar na een uur was hij het gehobbel in de kinderwagen wel een  beetje zat.
Hieronder een klein beeldverhaal:

Zo, ik ben er klaar voor!

Mama vind dat het nu toch wel erg hard sneeuwt...

...dus maar even binnen chillen in het plaatselijke restaurantje

Patatje op, sneeuw gestopt, dus we gaan weer verder

Mylo heeft het naar zijn zin

We lopen een rondje door het park

Handschoenen zijn voor mietjes!

Mylo is 9 maanden

Sjongejonge wat gaat het hard! 9 maanden al weer.
Draaien, kruipen en staan doet hij nog niet echt, maar kletsen wel. Hij zit constant geluid te maken. Nou scheen ik dat ook te doen dus het zal wel normaal zijn 😉

Vader en zoon

Vanavond was Marenka even weg en lagen Mylo en ik tussen de groentemaaltijd en het pyamapapje door op de grond te spelen. Leek me een mooi moment voor een zelfportret van ons saampjes…